beyza_ezicioğlu_enduro_yarışçam
beylikdüzü escort

Kayboluşlu, Korkulu, Hatta Gözyaşılı Enduro Yarışı…

Tekrar merhabalar. Bu gün sizlere katıldığım ilk enduro yarışlarından ve başımdan geçen maceralardan bahsedeceğim. Çekirdeğinizi mısır patlağınızı falan hazır edin; durum vahim…

Beni tanımıyorsanız önce bu yazıma göz atın tanışalım! 😉
Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
Ben deniz: Beyza Ezicioğlu “Racer Girl #222”

Önce size yarışmaya nasıl başladığımı anlatayım efenim… Geçen sene Türkiye şampiyonalarının bazılarına izlemek ve o ortamı görmek için gidiyordum ama şunu söyleyeyim izleyici olmak ve yarışmak apayrı dünyalar. Hayal kuruyorsunuz, empati yapmaya çalışıyorsunuz, o atmosferi en yakınından soluyorsunuz ama işin zorluğunu yarışmaya başladığınızda anlıyorsunuz. Çok insan var “Ne var la bunda, çok kolay…” diyen. Bir de bunun *extrem parkurdaki versiyonu var tabi: “Abla nettin ama ya, orda durulur mu ?”, “Aç gazı aaaaç!”… Her konuda konuşmak çok kolay, bunu geçen sene ben de yapıyordum. ‘Hemen başarırım, 2. yarışımda kupa kaldırırım’ gibi şeyleri düşünüyordum… Ama tabi ki durumlar hiç öyle olmadı. Yine de her yarış ayrı bir tecrübe, hepsi bana ayrı şeyler kattı… Benim ilk yarışım mahalli yarış olan Tekerizi Enduro Şenliği Konya’daydı. Türkiye motosiklet Federasyonu yarışı olarak da 2015 Türkiye Enduro Şampiyonası 1. Ayak Fethiye mücadelesi oldu. 🙂

İlk Yarış Başlıyor: midede kramp √, heyecan √, hafiften bir yusuflama hali √, adrenalin √ (o tavan zaten) o zaman gazzzzz!!!
Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
İşte O kadro…

İlk yarışım Konya Tekerizi Enduro Şenliği’nde o kadar heyecanlıydım ve başımdan öyle şeyler geçti ki nasıl yazacağımı bilemiyorum… Gerçekten çok acayip bir yarıştı. Tarih: 1-2 Kasım 2014, Yer: Konya Kent Ormanları Dırırııım Dırırııım Kurban: Beyza Ezicioğlu. 2. kurban: GasGas Six Days yüz yirmi beş. Tatataaa Taaaa Karakterlerimiz: Erdat Çataloğlu (Erdat hocamııız :)) oğlu Can Çataloğlu (En çok sevdiğim ikili baba oğul!) Sıtkı Tuğcu (Sıtkı abimm) Berkay Bayramin (Sea To Sky’cı Berkay BOYRAMİN :D) vee Yetkin Şibil (Yetkin Başgaan).

Günlerden Cumartesi… Önceki gece motorlar yüklendi, hazırlıklar yapıldı. Sabah erkenden yola çıkmak için hazırız ama ufak bir sorun var sabah motorların bulunduğu araba çalışmadı. Neyse biz çekirdek aile yola çıktık yarışamasam da izleriz niyetiyle. Konya’ya vardık, biraz şehir merkezine bakınıp dolaştıktan sonra yarış alanına gittik. Ama tabi artık saat öğleden sonra olmaya başlamıştı ve hava erkenden kararıyordu. Sıtkı abiyle konuştuğumuzda yola çıkmışlardı; 1-2 saat sonra da geldiler.

Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
Yolun ortasına kim koymuşsa artık bu taşları..

Herkes hemen antrenman için hazırlandı. Parkura girdik ama o kadar zorlanıyordum kii, ilk yerde yorulmaya başladım. Dik bir rampayı çıkmaya çalıştım tabi yardımlarla… Neyse çıktık bir süre düzlük vardı ama bu arada bende garip bir his başladı. Adrenalin coşmuş durumda başım dönüyor yine de geçer diye devam ettim bu sefer dik bir iniş vardı halen hatırlıyorum işte orası bittiğim nokta 😀 Tabi kii motosikleti elimde indirdim. Kollarım şişti ve düzlüğe çıktığımızda ayakta duramıyordum ve daha devam edemeyecektim…

Kayboluş
Öyle yorulmuştum ki an kısa yoldan padok alanına kaçmak istedim. Kestirme gibi bir yol gördük, oradan gidince padok alanına ulaşacağımı düşünüyorduk.. Ama sadece düşünebildik :). Ben gruptan ayrıldım, yolu takip etmeye başladım bir noktada yol bitti ama ben padok alanını göremiyordum bile ve hava kararıyordu. Sakin sakin geri gittim yola bakındım etrafta dolandım biraz ama hiçbir şey göremiyordum; hafiften bir panik olmaya başladım. Bu arada telefonum her an yanımda olur ama şans eseri servisteydi ve yanımda fener de yok. Hava iyice kararmaya başladı ve artık kaybolduğumu anlamış ve tamamen benimsemiştim… Sakin olmaya çalıştıkça daha çok kötü oldum.

Hafiften dik bir çıkış vardı normalde rahatça çıkabileceğim bir rampa ama çıkamadım. Motorum ağacın üstüne düştü, zaten yorgunken psikolojik olarak da iyice bitmeye başladım. Hava baya kararmıştı, ben de motosikletimi bırakıp yürümeye karar verdim ama ormanda her yer birbirine benziyor ve karanlıkta dönüp dolaşıp aynı yere geliyordum. Önümü bile göremeyecek kadar hava kararmıştı yine de yürümeye devam ettim padok alanının ışıklarını gördüm ama yürüyerek gidemezdim çünkü anladığım kadarıyla aramızda bir vadi vardı ve ben önümü bile görmüyorum. Bir yandan ağlıyor diğer yandan bağırıyordum. Ve en çok korktuğum şey bir hayvan gelirse ne yapacağım düşüncesi oldu…

2-3 saat böyle geçmiş tabi bu arada bütün padok beni aramaya koyulmuş. Babam parkurum bir kısmını gören yola arabayla çıkmış. Ben arabanın farını gördüm ama zaten saatlerdir bağırıyorum, duymuyor kimse.. O sırada babamın bulunduğu yerin yanındaki dağdan biri inmiş ve ben zannetmişler ama ben oradan inebilsem zaten hemen *Erzberg’e katılırdım :D.. Babam durdurmuş Murat Abiymiş. Motoru kapatınca benim “BABAAAAAĞ, BABAAAAAĞĞĞ” deyişimi duymuşlar ama beni göremiyorlar çünkü beni belli edebilecek hiçbir şey yok… Babamla konuşmaya başladık ama bir süre sonra ben hareket etmeyi bırakmışım, geç cevap veriyormuşum. Zaten bulunduktan sonra şoka girmişim anca Konya’ya döndükten 2-3 saat sonra açılmışım. Hahahaha “bi okudum da insan bu kısma gelinceye kadar çok kaptırıyor, çok ciddi olmuş :D.

“Sesime gel sesime!”
Asıl en önemli kısım Murat abinin (Yazıcı) beni bulması ya da bulabilmesi mi desem… “Sesime gel” derler ya aynen o şekilde Murat abi bana doğru ilerlemeye başladı, sürekli birazcık gidip bana “Beyza motorun farının neresindesin” diye soruyordu ve böylece beni buldu. Buldu ama o dik yerleri birisinin arkasındayken inmek de çok korkunç. Padok alanına döndüğümde saat 10 civarlarındaymış. Gerçekten çok korkmuştum ama yine de sakin olmak çok şey fark ediyor…

Yarışçam ben yaa!

beyza_ezicioğlu_enduro_anne_baba
Annee babaa siz, hayırdır?
Şaka bir yana bana tüm destekleri için kendilerine sonsuzzz teşekkürler! 🙂

Böylece cumartesi günü bitti. Neden olduğunu bilmiyorum herşeye rağmen ‘Yarın yarışacağım’ dedim annem ve babam da izin verdiler 😀 Ama ufak bir sorun vardı motorum arazide bir yerlerde kalmıştı :). Pazar günü sabah erkenden Murat Abi ile araziye girdik. Hahaha hiç unutmuyorum, ben arkasındayken bana “Ön fren bende arka da sende” demişti. 😀 Motoru bıraktığım noktada, yerlerde dikenli teller vardı orayı hatırlayıp motoru aramaya başladık, kısa bir süre sonra da bulup padok alanına döndük.

Bazen bir şeyi neden yaptığımıza anlam veremeyiz sonradan düşününce saçma gelir ama geçmiş olsuuun. Extrem parkura girdim antrenman yaptım bazı engellerin yanından geçtim tabi antrenmanda… keşke bunu yarışta da uygulasaydım hiçbir şey olmayacakmış.

Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
İğne mi o? Aaghhh..

İşte başlıyoruz!
Yarış zamanı geldiii… Start aldım engellerden geçtim ve sonra antrenmanda geçmediğim bir tanesinden geçme kararı aldım o an. Ufak bir merdiven ancak biraz hızlı girmiş olmalıyım ki yükseldikten sonra havada bir şeyler oldu… 😀 gidona çarptım ve nefesim kesildi. Zaten sonrasında yerdeydim, ama gerçekten o an ‘öldüm galiba’ diye düşündüm. Ufacık bir şey aslında ama işte nefes gidince… Yanıma hemen paramet geldi, kaskımı çıkardılar boynuma baktılar bir şey olmamış ama bu arada o etrafınızda toplanan kalabalık sanki çizgiyi geçmişsiniz de diğer ölen insanlar size “MERHABA” diyormuş gibi geliyor… Yapmayın: gerçekten o kalabalık insanı daha çok panik yapıyor. Nefesim geldikten sonra baya bir rahatladım zaten ve henüz hiçbir yerimde ağrı yoktu. Babam: “Hadi devam et” dedi. Ben de devam ettim. Fakat parkurda çok ilerleyemeden sırtımda ve göğüs kafesimde bir ağrı hissettim gittikçe arttı ve motor kullanamıyordum. Yarıştan çıktım, ambulansa gittik. Ağrı kesici iğne yapalım dediler 🙂 ama tabi kii ilaç istedim. Biraz iyi gibi oldum ve akşamında Ankara’ya döndük. 1-2 hafta gülmekte zorlandım ve gece uyurken canım çok acıyordu. Öksürükten hiç bahsetmeyelim: bazen konuşurken bile ağrı oluyordu. Hastaneye gittiğimizde kürek kemiğimde travma gördüler. Doktor bakıncaya kadar hiçbir şey hissetmiyordum ama sırtıma dokununca canım çok acıdı… Doktor o an bunun nasıl olduğunu sordu ben de anlattım ve bana dediği şeyi hiç unutmuyorum: “Buraya nasıl kazalarla geldiklerini bilsennn, neler var… motosiklet kullanmayı bırakırsın” dedi… -Sakın korumasız motosiklet kullanmayın-. Neyse ki bana çok önemli bir şey olmamıştı kısa süre içinde geçti. En güzeli de sağ kolumu askıya almışlardı ve yazı yazamıyorduuuuumm! 🙂 😀

İlk yarışımdan geriye işte böyle bir anı kaldı, hepsi tecrübe işte… İyi ki de o anları yaşamışım 🙂
Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl_6
Yoruldum ya laa…

İlk Resmi Yarışım TMF 2015 Fethiye
Geleliim federasyonun ilk yarışına. 🙂 Türkiye Motosiklet Federasyonu Türkiye Enduro Şampiyonası 2015 sezonunun ilk yarışı Fethiye. Antrenmanlar güzeldi ama hangi etaba girdiğimi bile bilmiyordum, o yüzden süre hakkında pek bir bilgim yoktu. Çok fazla yağmur yağıyordu, parkur su dolmuştu ve vıcık vıcıktı her yer. Yine de çok zevk aldım yarıştan. Motorumla beraber olduğum her saniye zaten çok mutluyum. 🙂

Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl_7
Biraz çamur ve bir sürü mutluluk!

Çamur, yağmur, ilk ciddi yarış heyecanı, zaten adrenalin tavan yapmış, yanında hediye olarak mide bulantısı, hele start noktasına gitmeye son 10 dakika kala… Hani filmlerde olur ya; savaş sahnelerinde iki kişi birbirine doğru koşar, yükselirler o an kalp atış efekti verilir yavaşlatılmış bir an… Film dışında daha çok Mortal Kombat anlattım gibi oldu ama neyse. Bu arada çok deli Mortal oynarım çünkü özel hareketleri o an aklımda tutamıyorum ve o an elime ne geliyorsa o tuşa basıyorum veee böylece kazanıyoruum..  😉 Diyeceksiniz yarışın savaşla ne alakası var ama kafama öyle yerleşmiş yavaşlatılmış hatırlıyorum her anı…

Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
Fotoğraflar için Kreamark’a teşekkürler! 😉

Mesela yarışta bir bağlantı etabı vardı; şu meşhur dere yataklarından… Bütün zamanımı orda geçirmiştim, en iyiler sürekli yanımdan geçiyordu. Neyse ki ufacık bir çıkışın ardından geçiş kontrol noktasına- (GKN) ulaşmıştım. Extrem teste geldiğimde yarış gücü ile bütün engellerden geçtim, çünkü o dere yatağını geçip yarış bırakmak olmazdı. 😀 Sonra da test etabı ama saate baktığımda sürem çoooktaaan bitmişti… Bu yarış da benim için böylece sona ermiş oldu… En eğlenceli kısmı motokros parkuruydu, çamurda motosikletime yön vermeye çalışmak, önceki motosikletlerin lastik izlerine takılıp dengemi kaybetmek, düşmek her yerimin çamur olması… O kadar güzel anlar kii. Hep diyorum; iyi ki böyle bir işe başlamışım, kendimi buldum bu sayede.

Yarış ortamı inanılmaz heyecanlı bir yer, adrenalin dolu… O kıyafetleri giymek, yarışçı olmak, izlenen, alkışlanan olmak beni mutlu ediyor. Bir şeyler başarabilmek, çaba göstermek, sınırlarınızı zorlamak, kendinizi görüp tanımak… Yarış ortamını ileride daha detaylı anlatacağım şimdilik hoşçakalın… 😉
Racer Girl #222

Beyza Ezicioğlu, Nam-ı değer Racer Girl #222 ’nun diğer yazıları için Tıklayın!
Beyza_ezicioğlu_enduro_racer_girl
Keşke hep böyle rahat olsa…
Yarışta Öğrendiklerim
-Grup halinde enduroya çıkıldıysa ne olursa olsun gruptan ayrılmayın, başkalarının da ayrılmasına izin vermeyin. (Jarvis de gitmek isterse izin vermeyin! Canim onun ormanlarına benzemez ki bizim ormanlar Allah korusun kaybolur falan ) – Her koşulda sakinliğinizi koruyun panik olmak herşeyi karıştırır. – Vazgeçmeyin kendi sınırlarınızı zorlayın, hep daha ilerisi için çabalayın. Kolay kolay pes etmeyin. – Biri düşerse tepesine 10 kişi toplanmayın; insan öldüm sanıyor yahu… – Yarışlarda çok kasılıp gerilmeyin, tabi ki yarışlar çok önemli, ciddi ama eğlenmek, mutlu olmak, stres atmak ve sevdiğiniz isi yapmak için yapın herşeyi. – Hehehehe enduro yapın. – Çantanızda su, telefon, gps, telsiz, düdük ve rahatça ağlamanız için bir adet peçete bulunsun efenim…
*Ekstrem Parkur da ne ola: şu siz geçemeyin diye traktör lastikleri, büyük büyük tomruklar, içi su dolu vıcık vıck çamurlu, taşlarla hatta kayalarla dolu ve yarışçıların ölüp bitmeden en iyi tur amanı elde etmek için yarıştıkları enduronun seyretmesi en zevkli yarışması en zorlu bölümlerinden biri… Ben yazarken bile yoruldum onca engeli geçerken ne olduğunu varın siz düşünün…
*Erzberg Rodeo: Enduro yarışlarının en zorlusu, yiğidin harman olduğu yer…
En Yeni Motosiklet Modelleri İçin Tıklayın!
Dikkat: www.MotoEtkinlik.com adresinde yayınlanan yazınların telif hakları MotoEtkinlik.com’a aittir! Bu yazınların izinsiz ve kaynak: www.motoetkinlik.com şeklinde belirtilmeden kullanılması yasaktır!
Yarış Dünyasından Son Haberler için Tıklayın!

About Beyza Ezicioglu

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

İstanbul escort Ataşehir escort Pendik escort Kartal escort Ümraniye escort Kadıköy escort Anadolu yakası escort Avrupa yakası escort Mecidiyeköy escort Fatih escort Fındıkzade escort Çapa escort Şirinevler escort Avcılar escort Beylikdüzü escort Halkalı escort Bahçeşehir escort Bakırköy escort Dubai escort porno izle sex hikayeleri seks hikayeleri seks izle paply.org

Sperrmüll wohnungsauflösung