beylikdüzü escort

Hırsız Var !

Biz motosiklet kullanıcılarının kuşkusuz en büyük korkusu motorunu çaldırmaktır. Bu yüzden motorla gittiğimiz her yerde onu gözle görülebilir bir yere koyarız. Disk kilitleri takarız, halatla bağlarız ve çalınmamasını umut ederek, aklımızın bir köşesindeki şüpheyle otururuz.

.maxresdefault

En büyük kabusumuz olan bu durum 27 Mart 2014 akşamı Kabataş’ta başıma geldi. Arkadaşımla buluşmak için 18.00 sıraları Kabataş’a gittim. Karnımız çok aç olduğu için yemek yemeğe karar verdik. Arkadaşım Karaköy’de çok sevdiği bir lokanta olduğunu ve oraya gitmek istediğini söyledi. Fakat maalesef yanında çok büyük bir çantası vardı ve motorla gidemezdik. Normalde asla motorumdan o kadar uzaklaşmama rağmen,  arkadaşımı kıramadım. Sanırım karşınızda çok güzel bir hanımefendi olunca standartlarınızdan taviz vermek zorunda kalabiliyorsunuz. Aksi gibi, her zaman yanımda bulundurduğum disk kilidini de yanıma almayı unutmuşum. Bu da güzel hanımefendiyle buluşmanın verdiği heyecandı sanırım.

Öyle ya da böyle, motorumdan 2 saatliğine uzaklaşmak zorunda kaldım. Güzel bir yemek yedik ve motorun başına dönmeye karar verdik. Geri dönerken şom ağzımı açıp “bir gidiyoruz motor yerinde yok düşünsene” gibi bir cümle kurdum. Gerçekten döndüğümde motor yerinde  yoktu. Motorumu yerinde görmeyince yaşadığım hissi asla tarif edemem.

Bu bir şaka olmalıydı 

İlk şoku atlattıktan sonra arkadaşlarımın bana şaka yapıyor olabileceğini düşündüm. Çünkü ben ve arkadaşlarım birbirimizin motorlarını dışarda gördüğümüz zaman ufak şakalar yaparız. Motorun yerini değiştirmek, üzerine not yazmak, üzerinde varsa kaskına saklamak gibi. Bu umutla bütün arkadaşlarımı arayıp şaka yapıp yapmadıklarını sordum. Polisi aramak aklıma gelmiyordu. Tek umudum motorun bir yerden çıkmasıydı. En sonunda kulübümden arkadaşım Doğukan polisi aramamı ısrarla söyledi ve polisi aradım. Daha sonra ifade vermek için Karaköy Polis Merkezi’ne doğru yol aldım.

Karaköy Polis Merkezi’ne geldiğimde arkadaşlarımın benden önce oraya geldiklerini gördüm. O an kendimi güvende hissettim. Çünkü hepsi sanki kendi motorları çalınmış gibi ilgi gösteriyor bana teselli veriyorlardı. Hatta ifademi verdikten sonra hep beraber saatlerce “belki bir yere bırakıp gitmişlerdir” umuduyla motorumu aradık. Tabi ki umutlarımız boşa çıkmıştı. Gece 02.00 gibi evlerimize döndük.

10003519_10202958946070570_4656355004478393387_n

Motorunu Kaybetmek = Sevgiliden Ayrılmak

Ertesi günlerde telefonum susmak bilmiyordu.  Farklı kulüplerden arkadaşlarım, Türkiye Motosiklet Platformu’ndan abilerim sürekli konuyla ilgili bilgi almak için arıyorlardı. Fakat ben hiçbir şey olmamış gibi davranıyordum. Sanırım yaşayacağım üzüntüyü tahmin edip bilinçaltımda bunu erteliyordum. Sürekli dışarı çıkıp, saatlerce eğleniyordum. Herkes nasıl bu kadar mutlusun diye soruyordu. Şimdilerde o günlerimi hemen hemen hepimizin yaşadığı ayrılık sendromuna çok benzetiyorum. Sevgiliden ayrılan ilk günlerde sürekli gezilir tozulur ve umarsızca gülünür. Çünkü üzülmeyi ertelemek isteriz. Ben de motorumdan ayrılmak zorunda kaldığım için böyle yaptım. Fakat er ya da geç gerçekle yüzleşmek zorunda kalıyorsunuz…

Çalınan Motorumu Şu Şekilde İlan Etmiştik

30 Mart sabahı göğsüme oturan öküzle birlikte uyandık. O kadar moralim bozuktu ki sanki bir önceki akşam Taksim’de kahkahalarla sohbet eden ben değildim. Karnım acıkmıyordu, sürekli sigara içiyordum. Motor aklıma geldikçe içimde bir şeyler burkuluyordu. İşte tam bu anda, yani ayrılık sendromuna girdiğim anlarda telefonum çaldı. Arayan Alibeyköy Polis Merkezi’ydi ve motorumun bulunduğunu müjdeliyordu. O an attığım sevinç çığlıkları aklıma geldikçe kendimden utanıyorum. En son Öss sonuçları açıklandığında aynı çığlıkları atmıştım.

Koştura koştura Alibeyköy’e gittim. Abartmıyorum gerçekten otobüste olmadığım her an koştum.  Motorumun yanına geldiğimde sevincim bir nebze azalmıştı. Çünkü bulunan motor sanki benim motorum değildi. Ön grenajı kırılmış, aynaları sökülmüş, defalarca yere düşürülmüş bir motor buldum. Anahtar girmiyordu ve çalıştıramıyordum. Kendi motorumu düz kontakla çalıştırarak okulun otoparkına götürdüm. Yaklaşık 500 TL masraf yaparak eski haline getirebildim. Şu an motorum ve ben eski günlerimizdeki gibi mutluyuz.

MotoEtkinlik.com sitesindeki yazıların izinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılmaları yasaktır!

DSCI0028

Motosikleti Çaldırmamak İçin Dikkat Edilmesi Gerekenler İçin Tıklayın

 

Volkan Şimşek

İstanbul Bilgi Üniversitesi Motosiklet Kulübü

About Volkan Şimşek

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

İstanbul escort Ataşehir escort Pendik escort Kartal escort Ümraniye escort Kadıköy escort Anadolu yakası escort Avrupa yakası escort Mecidiyeköy escort Fatih escort Fındıkzade escort Çapa escort Şirinevler escort Avcılar escort Beylikdüzü escort Halkalı escort Bahçeşehir escort Bakırköy escort Dubai escort porno izle sex hikayeleri seks hikayeleri seks izle paply.org

Sperrmüll wohnungsauflösung