serkan_ozdemir
beylikdüzü escort

Dakar Rallisi’nden Nefes Kesen Anlar! İşte O Röportaj: Serkan Özdemir

Dakar Rallisi yolunda Arjantin uçağında görüştüğümüz TMF IPONE KTM pilotu Serkan Özdemir ile bu defa Arjantin-İstanbul yolunda görüştük. Kariyeri şampiyonluklarla dolu yarışçı bize zorlu mücadelede yaşadıklarını ve edindiği tecrübeleri anlattı.

Röportaj Ahmet Köseoğlu

serkan_ozdemir_ralli_motokros_enduro
Serkan Özdemir

Serkan yine uçaktasın ama bu defa Dakar Rallisi’ni tamamlamış olarak… Neler hissediyorsun?
13 günlük, 9300 km’den oluşan, 3 ülke geçtiğimiz bu zorlu mücadelede tüm Türkiye’deki destekçilerimizden aldığımız moral ve güçle bayrağı finişe taşımış olmanın tarif edilemez sevincini ve gururunu yaşıyorum.

Ralli’ye giderken ne buldun ne umdun? İyi yönde ve kötü yönde beklentilerini karşılayan karşılamayan şeyler oldu mu?
37 yıllık geçmişi olan Dünyanın en büyük en zorlu ve prestijli yarışına gidiyorsunuz. Mükemmel bir organizasyon, en ince detayına kadar herşey düşünülmüş. Yapmış olduğunuz sporun bu kadar değer görmesi sizi doğal olarak mutlu ve motive ediyor. Tabiki ufak tefek sorunlarla da karşılaşabiliyorsunuz ancak genel olarak bakıldığında her anlamıyla mükemmel hazırlanmış bir yarış. Ve herkesin beklentilerini fazlasıyla karşıladığını düşünüyorum.

dakar-Serkan-tuz3
İşte motorun bozulduğu yer…

Harkesin merak ettiği bir şey var: Tuz gölünde şanssız bir teknik arızayla karşılaştın. Şakir yola devam edebildi sen kaldın. Ancak sonradan ciddi bir zaman kaybederek yarışa devam edebildin. Orada neler oldu, neler yaşadın?
Tuz gölü etabı için maraton etabının ertesi günü saat 06:00 da start aldık. Hava yağmurlu ve inanılmaz soğuktu. Her nekadar kıyafetlerimizi buna göre hazırlasak da hem ıslanıyor hem de donuyorduk. 30 motor toplu olarak start hattına geldik. İlk gurubun ardından 2. Grup olarak start aldık. Mx ve Enduro alt yapımız iyi olduğu için ilk sırada Şakir’le ikimiz kalktık ve ilk 90 km’yi lider tamamladık. Euro Sport helikopterle 20 dakika boyunca bizim liderliğimizi görüntüledi. Yağmurdan dolayı 25-30 cm su gölün üzerini tamamen kaplamıştı ve biz 130-140 km hızlarda ilerliyorduk. Derken benim motosikletim birden boğulmaya başladı ve sürekli güç kaybediyordu. Şakir bana bakarak kafasını sağa ve sola salladı ve durduk. Motorumun arka egzozu tamamen tuzdan oluşan bir tabaka ile kaplanmış ve neredeyse tam olarak tıkanmıştı hemen temizledim ve tekrar çalıştırdım bir miktar yol aldıktan sonra motor tekrar ateşlemeyi kesti ve tamamen durdu. Takım arkadaşım Şakir halihazırda iyi bir mekanikerdi ve sorunun ne olabileceğini sordum. Ateşleme yok dedi ve bobin ya da beyinin büyük ihtimal yandığını ve bizim yapabileceğimiz bir şeyin olmadığını söyledi. Şakir’in motoru çalışıyordu ve ne yapalım diye bana sordu ben eğer yapılacak birşey yok diyorsan sen git dedim ve bir birimize sarıldık ona bol şans diledim oda ağlamak üzereydi ve gitti.

Gölün üzerinde botlarım tamamen sular içindeydi hava rüzgarlı ve aşırı soğuktu parmaklarımın ucunu hareket ettirmekte zorlanıyordum. Allah’a dua ettim yardımcı olmasını istedim. Kimseler yoktu göl 135 km’lik uzunlukta uçsuz bucaksızdı geride kalan motorlar 500 m bazen 1 km uzağımdan geçiyor ve çoğu beni görmüyordu.
Takip sistemim tamamen bozulmuş organizasyona durumumla ilgili bilgi veremiyordum.

dakar-Serkan-tuz2
Uçsuz bucaksız tuz gölü…

Motorumun elektrik tesisatı tamamen tuzdan zarar görmüş durumda olduğu için Akü den elektrik de alamıyordum belli bir süre sonra gps’im de tamamen kapandı. Tek çarem tek kullanımlık uydu telefonumdu. Ancak oda kaza anında helikopter çağırmak için son çareydi.

Kaskımı çıkardım eldivenlerimi de suya koydum, motoru sökmem gerekiyordu ancak akıntı vardı ve koyduğum her şey suda kaybolarak ve sürükleniyordu. Bu koşullarda motoru sökmem imkansızdı. Bir yolunu bulup motoru tuz Gölü’nden karaya çıkarmam gerekiyordu. Bu hem benim hem de motorumun sağlığı için şarttı. Organizasyondan bir araç geldiği takdirde onlardan yardım alırsam diskalifiye olabilirdim. Yarışçı ya da sivil bir araçtan yardım alabilirdim.

Gölün her noktasına dikkatlice bakarak gelen birilerini aradım ve uzaktan bir aracın yaklaştığını gördüm. Ona doğru koşarak yöneldim ve kalan bir atv’yi çeken sivil bir araçtı. Orada ne işi vardı ve şans eseri benim görebileceğim bir mesafeden geçiyordu. Durdurdum, rica ettim yardım istedim. Atv’yi çekiyordu ve beni de atv’nin arkasına bağlayarak çekmeye başladılar. İlk etapta 35 km’lik gölden çıkabilmemiz için yol gitmemiz gerekiyordu. Yavaş bir şekilde hareket etmeye başladık. Giderken gözlerime öndeki atv’nin tekerinden gelen tuzlu sular kaçıyordu burnuma ağzıma ve inanılmaz canım yanıyordu.

Önümü göremiyordum. Bu gerçekten işkenceydi. Ancak bir sözüm vardı: Türk bayrağını podyuma finişe taşıma sözü. Her türlü zorluğu aşmak için elimden gelenin fazlasını yapmak için söz vermiştim. Pes etmemeliydim.
dakar-Serkan-tuz
Serkan Özdemir tuz gölünde…

Ve saatler sonra motoru karaya çıkarmayı başardım. Ancak motorum çalışmıyordu ve her geçen saat aleyhime işliyordu. Bir kaç asker ve yerli halktan bir kaç kişiden su istedim. Yerleşim yeri yoktu yakında mekanik olarak destek alabilecek bir imkan da yoktu.

Güvenli bir yere motorumu çekip elimdeki kısıtlı imkanlarla motorumun tüm parçalarını sökmeye başladım. Yarış burada bitmemeliydi. Daha sonra tüm elektrik kabloları bağlantı soketleri vs. söktüm. Hepsini teker teker suyla ve fırçayla temizlemeye başladım. Şakir’in dediği gibi beyin ya da bobin yanmış olabilirdi ve bu sorunu çözmem mümkün değildi. Ancak sorun başka bir şey de olabilirdi. 4 saat sonra dağıttığım motoru tekrar toplamaya başladım ve çalıştırmaya çalıştım olmadı. Tekrar söktüm 2 saat daha uğraştım gene olmadı. 3. kez tekrar dağıttım en küçük vidasına kadar… 7. saatin sonunda çalıştırmayı başarmıştım; sevinçten ağlamaya başladım. Her yerim tuzdu, acı çekiyordum. Ama bir o kadar da mutluydum. Oradaki 3-5 asker ve halkla kucaklaştım onlar da en az benim kadar sevinçlilerdi. Ve hareket ettim. 100 m sonra motor tekrar durdu. Ve çalışmadı.

Tuzlanan radyatör görseli başka bir motosiklete aittir.
Tuzlanan radyatör görseli başka bir motosiklete ait.

Güneş artık batmaya başlamıştı ve gücüm tükeniyordu. Son bir kez daha söktüm ve tekrar topladım marşım basmıyor ve ayakla çalıştırmaya gücüm kalmamıştı. 3 tane Bolivya askeri geldi yardım etmelerini istedim ve motorumu itmeye başladılar metrelerce ittik. Tükendik. Yılmadan tekrar ve sonra tekrarrr ve en sonunda çalıştırdık.

Derken oradaki insanlar ve askerlerle sevinç çığlıkları atmaya başladık. Çok vakit kaybetmiştim 771 km’lik yolun 135. km sinseydim ve yolum ÇOOOK uzundu. Kimseler kalmamıştı ne arkamda ne de önümde. Hızlıca yola koyuldum. Bolivya’dan Şili’ye geçmem gerekiyordu.

150 km kadar hava aydınlığında yol aldım. Hava kararmış ve soğumaya başlamıştı arazideydim görüş mesafemle birlikte hızım da iyice düşmüştü. Derken yolda 3 tane ATV gördüm onlarla yol almaya başladık. Ancak çok yavaşlardı ve belli bir süre sonra onlardan ayrıldım. Gece ilerledikçe soğuk daha da artıyordu. Aç ve yorgundum ve gece bu şekilde 01:30’a kadar yol aldım. dakar-etap8-maraton-etabı-2015dakarYüzlerce km’den sonra önümde geçmem gereken bir de çöl vardı… büyük kum tepeleri. Artık gücüm iyice tükenmişti. 21 saattir motosikletle ve üzerinde yağmurda soğukta ve fırtınada yol almaya çalışıyordum. Çölde 1.5 saat uyuyup sabah alacakaranlık yola çıkma kararı aldım. Sabah 7:00 da start çizgisine yetişememem durumumda diskalifiye olacaktım.

Buraya kadar gelmiştim başarmalıydım. Sabah 04:30 da tekrar yola koyuldum Takım arkadaşım Selçuk Bektaş ile geceden iletişime geçtim. Beni servis alanında ekiple birlikte bekliyor olacağını söyledi. Yaklaşık 20 km’lik yolu geçtikten sonra dev kum tepeleriyle karşılaşmaya başladım hava halen karanlıktı ve bu görüşle bu tepeleri tek başıma navigasyon yaparak geçmem çok zordu. Saat 6 ya doğru görüş biraz daha açıldı ve son bir saatim kalmıştı. İlk tepeyi geçmiştim ve daha önümde onlarcası vardı.

Dev bir kum tepesinin önüne geldim yeterince hızlanacak mesafe yoktu ve yarısında kaldım aşağıya indim tekrar denedim bu kez zirveye biraz daha yakında kalmıştım. Motorum devrildi kaldırmakta çok zorlandım ancak son gücümle kumdan çıkarmak için tekrar uğraştım. Tepeden tekrar geriye geldim vakit geçiyordu 30 dakikam kalmıştı aç yorgun ve bitkindim. Bir kez daha denedim ve bu kez başardım. Yol notuma baktım gitmem gereken açıya ve rotaya bakarak doğru yönü bulmaya çalıştım. Önümde uçsuz bucaksız kum tepeleri vardı ve zamanın o kadar çok azalmıştı ki. Burada bitmemeliydi!!

Hızlıca kendimi toparlayarak diğer kum tepelerini geçmeye başladım ve en sonunda karşıma öyle bir teper çıktı ki!! Arkası 600 m’lik dev bir inişti ve finiş oradaydı.

Serkan_Özdemir-ve-Koray_Özkaplan
Serkan Özdemir ve Koray Özkaplan

Saat 06:50 geçiyordu ve bu son engeli aşmam için sadece 10 dakikam vardı. Kendimi toparladım ve tepeye doğru süratle ilerledim tam yarısında motorum kuma saplandı ve yarıya kadarı kumun içindeydi. Çıkarmaya çalışırken altında kaldım. Vakit tükeniyordu. Bende son kez var gücümle altından çıkarak motoru çıkarmaya çalıştım ve başardım. Finiş görülüyordu ve rampadan son süratle aşağıya inmeye başladım. 06:59 geçe finiş kapısından 1 dakika kala starta geldim. Selçuk abi beni hemen karşıladı start noktasında kayıtlarımızı zorda olsa yaptırdık. Geceyi çölde geçirdiğim için doktor kontrolünden geçmeden start vermeyeceklerini söylediler. Medical’da doktoru bulduk bana baktı ve durumumu sordu, çölde uyuduğumu söyledim kaza yapmadığımı ve yarışa devam edebileceğimi söyledim. Doktor ikna oldu ve start için onayı verdi. Acil olarak motorumu servis alanına aldık hızlıca 15 dakikada önemli bakımlarını yaptık ve hemen zorlu bir güne daha yorgun aç ve uykusuz start aldım.

serkan_ozdemir_dakar_finisTüm Türkiye’nin merakla takip ettiği benden haber alınamayan tuz gölü etabıyla ilgili başımdan geçen olayların özeti buydu Ahmet kardeşim..

Başarmıştım yarış devam ediyordu! Ancak daha gün yeni başlıyordu!
Gerçekten film gibi anlar yaşamışsın. Vazgeçmediğin için sana hem teşekkür ediyor hem de tebrik ediyorum. Peki, yarışta fiziksel olarak en çok nerede zorlandın?
Yarış akarken bir sorun yaşadığınızda bu zincirleme olarak her şeyi etkiliyor. Dakikalarla hatta saniyelerle yarışıyorsunuz. Her şeyin bir zamanı var her şey programında ilerliyor. Tuz gölü etabında toplamda 15 saat kaybettim. Bu kayıp başta konsantrasyon, sonra fiziki güç kaybı, mental yorgunluk, beslenme, uyku, yol notu ve mekanik hazırlık gibi her şeyimi olumsuz etkiledi.

Serkan Özdemir
Serkan Özdemir

Bir sonraki güne tüm bu sorunların gölgesinde başladım ve 700 km’lik zorlu bir günü bu şekilde tamamladım. 3 gündür aynı lastiklerde gitmek zorunda kaldım. 2 gündür kıyafetlerim tuzlu ve üzerimden hiç çıkmadı en son 2 gün önce kahvaltı yaptım zaten öyle yemeği hiç yiyemiyoruz cebimdeki enerji barları ile ayakta kaldım.

İşte yarışın kırılma noktası ve en zor günleri.. Ancak inanç, azim ve gayret Allah’ın da yardımı ile aldığımız hayır ve dualar ile bu zorlukları aşmayı başardım. Şampiyona öncesi 7 ay yoğun spor yaptım. 20 km ve son olarak 50 km’lik uzun mesafe koşular yaptım. Milli atlet Mustafa Kızıltaş hocam beni hem mental, hem de fiziksel olarak çok iyi hazırladı. Her sabah 5:00’da kalkıp koşulara gittik, uzun mesafeler katettik. Programa uygun beslendik. Her türlü zorluğa karşı hazırdım. İçki ve sigara kullanmamanın spor yapmanın önemi çok büyük. Bu nedenle özellikle DAKAR ciddi hazırlık gerektiren bir yarış.

Serkan-Özdemir-Dakar-2015-IPONEYaris esnasında aklından en çok gecen şey neydi?
Yarış esnasında en çok finişe sağ-salim gelmeyi düşündüm. Bunun için dua ettim.

En çok neyi özledin?
En çok çocuklarımı özledim 26 gündür onları görmüyorum.

Yarışta bir motosiklet sürücüsü hayatını kaybetti. Olayın haberini ayni gün mü aldınız? Bu haber sizi nasıl etkiledi?
Ölen motosiklet yarışçısının haberini ertesi günü aldık. Ancak organizasyon bu olayı bize hiç yansıtmadı, biz sebebini 3 gün sonra öğrendik. Dehidrasyon yani aşırı su kaybından ölmüş:( Tabi ki ölüm olayı bizi sonrasında çok etkiledi.

O gün yaklaşık 50 derece bir sıcak vardı ve biz de gerçekten çok zorlandık. Bir ara Şakir’in baygınlık geçirdiğini gördüm durduk yardım istedik. O gün Şakir’e ralli aracı çarpmış; Şakir ölümden dönmüştü…

Motoru çok kötü durumdaydı finişe birlikte gittik. DAKAR bazen hayatta kalma yarışına dönüşebiliyor. Bunun bilinci ile yarışıyorsunuz. Her zaman bir risk var.

Organizasyonda eksiklikler var mıydı?
serkan_ozdemir_dakarOrganizasyon genel anlamı ile kusursuz. Ancak bu yılki tuz gölü etabında 25-30 cm su varken ve yağmurlu bir havada motorların sorun yaşama ihtimali düşünülmeliydi. Çünkü bu etapta 25 motor yarış dışı kaldı. Diğer bir eksiklik çok dar yollarda motorları arkadan gelen araçların tehlikeli bir şekilde geçmeye çalışması. Aradaki süre ya da etaplar bu sorunu devre dışı bırakacak şekilde hazırlanmalı.

Bu yılki Dakar çok zorluydu, geçmişte katılanların tamamı aynı görüşte. 50 derece sıcağı -10 derece soğuğu, yağmuru, doluyu, sisi, çamuru, kumu, taşı, kayayı, fesfesh’i her şeyi gördük… 0 m’den aynı gün 5.000 m’ye çıktık. Bir günde 1.025 km yol gittik.

Ralli de birinci olan pilotlar ve takımları için ne söylersin?
Dakar da 1. olan fabrika takımları milyon dolar bütçelerle bizimle aynı rotayı yapıyor. Gerek motosiklet, gerekse atv, araç ve kamyonlar. Arkalarında çok ciddi ekipler var. O sebeple onların mesleği bu; bu işten para kazanıyorlar. Bu nedenle benim için gerçek şampiyonlar zor koşullarda düşük bütçelerle imkansızı başarmaya çalışan bizim gibi pilotlar.

Ben de bu konuda seninle aynı düşüncedeyim. Dakar Rallisi çok zorlu bir sınav ve ilk denemende bitirmeyi başardın. Bir de ilke imza attın galiba değil mi?
Fethiye’den Anadolu’nun bağrından kopup gelen bir sporcu olarak, ilk kez katılan bir sporcu olarak bir ilke imza attık. Katıldığı ilk Dakar yarışında finiş görmeyi başaran yanılmıyorsam ilk Türk pilotum. Bu da beni ayrıca gururlandırıyor. Tabi ki bu başarı tek başıma elde ettiğim bir başarı değil. Başta aileme, dostlarıma ve tüm Türk halkına teşekkür ediyorum. Türkiye Motosiklet Federasyonu‘na, başkanım Bekir Yunus Uçar ve yönetimine, sponsorlarım olan IPONE, KTM, Spormoto, Gold, Motorall, Aysan akaryakıt, Acerbis, Mitas, Bakırcılar Toyota, MotoEtkinlik, Hürriyet Kampüs, Transanatolia’ya teşekkürler…

sakir_senkalayci_dakar_serkan_ozdemir
Şakir Şenkalaycı & Serkan Özdemir

Aynı takımda yol aldığım takım arkadaşım Şakir’e, yarıştan ayrıldıktan sonra beni yalnız bırakmayan diğer takım arkadaşlarım Selçuk Bektaş ve Koray Özkaplan’a, motorları kusursuz hazırlayan Spormoto ekibi Sezgin ve Sabri Ustaya sonsuz teşekkürler… Daha ismini sayamadığım birçok kişi ve kuruluşa bu başarıyı borçluyum.

Seni MotoEtkinlik ekibi adına da tekrar tebrik ediyorum. Peki, Dakar’a giden Serkan ve Dakar’dan dönen Serkan arasında fark var mı? Bu maceradan neler öğrendin?
Dakar bana çok ciddi bir tecrübe kazandırdı. Bu yıl eksiklerimi gördüm. Takım olarak eksiklerimizi gördük. Bakış açımız daha da genişledi seneye daha iyi hazırlanarak başarılarımızın çıtasını daha da yukarıya taşımak istiyoruz.

Unutmayalım ki bu tecrübeler gelecekte bizim yolumuzdan geçecek birçok sporcu Türk gencine ışık olacaktır.

En Yeni Motosiklet Modelleri İçin Tıklayın!

Şakir Şenkalaycı Röportajı İçin Tıklayın!

2015 Dakar Yarış Sonu Özeti İçin Tıklayın!

Dikkat: www.MotoEtkinlik.com adresinde yayınlanan yazınların telif hakları MotoEtkinlik.com’a aittir! Bu yazınların izinsiz ve kaynak: www.motoetkinlik.com şeklinde belirtilmeden kullanılması yasaktır!

166 Koray Özkaplan - 131 Selçuk Bektaş - 156 Şakir Şenkalaycı - 165 Serkan Özdemir
166 Koray Özkaplan – 131 Selçuk Bektaş – 156 Şakir Şenkalaycı – 165 Serkan Özdemir

About MotoEtkinlik.Com

Üniversitelerinde Motosiklet Kulübü kurmak isteyen öğrenci arkadaşları ortak paylaşım platformumuza bekliyoruz.İletişim: [email protected] Birimiz Hepimiz Hepimiz Birimiz İçin!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Dubai escort porno izle sex hikayeleri seks hikayeleri seks izle paply.org

Sperrmüll wohnungsauflösung